terug van weg geweest

Lieve lezers,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst iets online zetten. Niet omdat ik er geen zin meer in had of geen inspiratie, maar puur omdat er even heel veel veranderde en even niet de tijd en de rust kon vinden om hiervoor te gaan zitten. Normaal heb ik niet zo veel moeite met het aanpassen van mijn levenstijl maar dat was deze keer toch iets lastiger als verwacht. Ik ga je hier natuurlijk meer over vertellen maar eerst wil ik even laten weten dat ik nu echt weer terug ben.

Nou was het na mijn laatste bericht toch al even de bedoeling een korte pauze te hebben want ik ging op vakantie, maar de korte pauze is wat langer geworden omdat er van alles is gebeurt daarna waardoor het echt even niet lukte om te gaan schrijven.

ik ging ineens fulltime werken wat voor mij eigenlijk veelste veel is, maar ik wou het een kans geven en een kans is bij mij toch echt alles of niets. voor mijn gevoel draaide alles om werk en de momenten die ik vrij had was ik echt helemaal gesloopt. Niet omdat ik te lui ben om te werken of zo want ik vind werken best leuk. Ik vind het echt heerlijk om bezig te zijn en onder de mensen te zijn maar fulltime was toch even iets te veel.

Zo kwam ik er ook achter dat verkopen of sowieso commercieel echt niet mijn ding is. Ik voelde me er op recht slecht over. Je bent dan al snel de hele dag alles mooier aan het maken dan het is wetend dat de mensen vroeg of laat toch niet blij zijn omdat jij iets heel moois aanbied wat helemaal niet zo mooi is dan dat je het probeert te laten lijken. Nee dat vind ik echt vreselijk eerlijkheid duurt toch het langst en voelt toch echt een stuk beter.

Maar omdat ik dit dus niet vol kon houden kwam ik weer zonder geld te zitten en weer in een traject waarbij een uitkering word geweigerd tenzij je alles aan wilt pakken wat je aan geboden krijgt ongeacht of je dit nou lichamelijk en geestelijk vol kan houden of niet je moet. Ik koos er voor om dan toch voor me eigen welzijn te kiezen en dan maar zonder uitkering verder te zoeken naar werk. Maar parttime werk vinden wat niet te zwaar is zonder opleiding is natuurlijk onbegonnen werk. En al het financiële bij mijn vriend neer leggen was niet een hele reële oplossing.

Hierdoor kwamen we in de volgende achtbaan terecht. De rekeningen bleven natuurlijk binnen komen, maar wij konden er 9 van de 10 keer niks mee. Dus gooide we ze op de stapel tot dat het te laat was om het nog op te lossen. hierdoor kwamen we uit eindelijk op straat te staan en gingen we van een moeizaam leven naar overleven, Van de kop in het zand naar alles geven wat er in zit.

Nou moet ik zeggen dat ik vind dat we dit best goed hebben opgelost. We hadden een paar mooie meevallers waardoor we ook zonder dak boven ons hoofd toch een groot deel hebben kunnen afbetalen. En hoewel we lange tijd ‘hulp’ hebben gehad van iemand die de hele situatie alleen maar zwaarder beladen en onze positiviteit uit ons probeerde te trekken, zijn wij heel positief door gegaan wij geloofde oprecht dat het goed zou komen als we er maar hard ons best voor gingen doen. En hard ons best deden we, kosten wat het kosten we deden alles wat we konden.

Hoe moeilijk de situatie ook was wij hebben er wel echt een hoop van geleerd, voor namelijk veel over elkaar en de mensen om ons heen. Het is in ieder opzicht een nieuwe start geweest die we allebei heel hard nodig hadden. En nu is het een kwestie van door zetten. Wat makkelijk klinkt dan het is. Mijn vriend gaat het aardig goed af, die zet wel door, maar bij mij lijkt het wel of er nu pas voor het eerst in jaren de ruimte is om mijn emoties te laten zijn en komen ze dus ook even heel goed binnen. Het voelt nu als of ik nog even door de emotionele achtbaan moet voordat ik echt iets moois op kan gaan bouwen. En hoe vreselijk ik het ook vind ik ga er maar even door heen. Laat de tranen maar even rollen, laat de woede uitbarstingen maar los, laten we maar even kijken wie mij kan accepteren zoals ik ben en wie niet, wie wil er luisteren en wie luistert er alleen naar zichzelf. Het is het beste om het nu te verwerken dan er nog meer boven op te stapelen.

We zullen zien hoe het allemaal loopt, ik deel in ieder geval weer graag mijn verhalen en ideeën met jullie. Snel weer met foto’s. Zo deel ik binnenkort met jullie mijn nieuwe huisje, de boeken die ik heb gelezen, een paar foto’s en het verhaal er achter plus hoe wij hebben overleefd als daklozen. En meer natuurlijk!

Tot snel!

Advertenties

Een gedachte over “terug van weg geweest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.